Fan van Go Ahead Eagles
Nieuws

Hoe gaat Joris Kramer om met de erfenis van Mats Deijl?

Na het vertrek van Mats Deijl is Joris Kramer (29) de aanvoerder van Go Ahead Eagles. De verdediger deelt zijn dieet, de aanvoerdersband, stotteren en het bijzondere plezier van voetbal. ‘Het lijkt misschien vreemd, maar ik denk nooit meer aan de wedstrijd tegen Aston Villa.’

In Deventer straalt de zon. Het is vrijdagmiddag en de ploeg van Go Ahead Eagles heeft net de gesprekken afgerond voor de wedstrijd tegen FC Twente, die twee dagen later plaatsvindt. Joris Kramer heeft plezier in het weer. ‘Zullen we naar buiten gaan? Vandaag heb ik al te veel binnen gezeten.
Zo nemen plaats aan een picknicktafel op het supportersplein van De Adelaarshorst. Het is op dat moment nog de vraag of Kramer inzetbaar is tegen Twente. Het gebeurt zelden, maar de verdediger viel het weekend ervoor tegen Excelsior uit met een liesblessure. De linkspoot neemt de zorgen direct weg. Hij verwacht tegen Twente gewoon weer te spelen. Kramer en blessures, het blijft een onnatuurlijk ogende combinatie.
Screenshot_20260316_162201_Instagram

Nu blijkt dat je gewoon een mens bent.
Ik baalde echt, hoor, haha. Ik wist dat ik misschien al een jaar geen minuut had gemist, dan is het wel leuk om dat zo lang mogelijk vol te houden. Ik weet niet eens of er records voor zijn, maar het voelde goed om zo lang geen minuut te missen. Ik had de afgelopen weken al wat last van mijn lies. Misschien kwam het door het drukke programma. Ik ben thuis ook druk geweest met een verhuizing en verbouwing. Veel op en neer geweest. Misschien was de combinatie net te veel. Tegen Excelsior voelde ik het weer en was ik bang dat ik meer schade zou toebrengen als ik was doorgegaan. Vroeger had ik dat gedaan, nu ken ik mijn lichaam beter.’

Om zo fit te blijven doen je iets speciaals daarvoor?
Drie jaar geleden heb ik de switch gemaakt. Ik kreeg last van huiduitslag, psoriasis. Daar ben ik onderzoek naar gaan doen en sindsdien eet ik anders. Lactose- en glutenvrij en rond de wedstrijden meer koolhydraten. Bijna een soort overdosis aan koolhydraten. Bijna geen groenten en andere dingen, omdat je die niet gebruikt tijdens een wedstrijd. Voor een normaal mens zou het niet gezond zijn, voor een topsporter wel. Onze voedingsdeskundige heeft er ook een grote rol in gespeeld. Nu voel ik me goed. Psoriasis is normaal gesproken chronisch, maar nu heb ik er geen last meer van. Zo zie je maar hoeveel invloed voeding heeft op het lichaam. Iedereen is anders en het zal per persoon verschillen wat helpt, maar mij heeft het geholpen. Ik word ook ouder en ik denk ook weleens na over hoe ik het zo lang mogelijk vol kan houden, want ik heb veel lol in het voetbal.’

Nu je ouder wordt merk je daar al iets van?
Nou, eigenlijk helemaal niet. Ik voel me juist fitter dan ooit. Nu had ik dan even last van mijn lies, maar ik heb de afgelopen twee seizoenen zo goed als geen pijn gehad.’ 'In de voetballerij word je na je dertigste weleens afgeschreven. Blijkbaar is het heel bijzonder als iemand op zijn 35ste nog voetbalt'

Maar op je 29ste ben je nog niet oud toch?
Ik vind het niet oud, nee. In de voetballerij word je na je dertigste weleens afgeschreven. Mijn marktwaarde daalt ook al, haha. Zegt wel iets over de voetbalwereld. Blijkbaar is het heel bijzonder als iemand op zijn 35ste nog voetbalt. Kijk naar Tjaronn Chery en Bryan Linssen. Dat wordt nu als bijzonder gezien, terwijl het misschien wel logisch is omdat er in deze tijd veel meer medische ontwikkelingen zijn en er veel meer focus is op voeding. Begrijp me niet verkeerd, hoor: ik vind het superknap wat zij laten zien bij NEC. Ik hoop het net zo lang vol te houden als zij. Zo lang als mijn lichaam het toelaat, wil ik door. Als ik tot mijn veertigste mag voetballen, zou ik er nu voor tekenen.’
Screenshot_20260316_162223_Instagram

Voetballen, wat maakt dat nou zo leuk?
De kick die je wekelijks hebt als je het veld opkomt en een wedstrijd gaat spelen. Er zit ook altijd een uitdaging in het voetbal. Misschien kun je dat in een normale baan ook vinden, maar ik ben als voetballer gewend aan die adrenalinekick. Steeds weer doelen stellen, beter willen worden. Maar ook iets simpels als kaarten in de bus. Ik vind een uitwedstrijd gewoon leuk, omdat we dan twee uur lang aan tafel zitten te kaarten. Spelen we Chinees poepen, ken je dat? Een soort toepen. We deden ook weleens hartenjagen of klaverjassen.’

Je tafelgenoten, wie zijn dat?
We waren altijd met Mats Deijl, Melle Meulensteen en een van de fysio’s. Nu is Jari De Busser de vervanger van Mats.’

Laat Mats Deijl op ieder vlak een gat achter?
Hij wordt gemist. Ik was toevallig gisteren bij hem in Rotterdam. Even zijn huisje gezien. Niet verkeerd, haha. Hij heeft het goed voor elkaar.’
Screenshot_20260316_162143_Instagram

Mats Deijl in een Feyenoord shirt, is dat mooi om te zien?
Even wennen, maar dat zal voor hem ook zo zijn. Hij doet het goed tot nu toe. Dat gunde ik hem vooraf ook. Ik had niet verwacht dat hij zich ook daar zo gemakkelijk zou aanpassen, maar dat is hem goed afgegaan. Het zou me niks verbazen als hij daar ooit de band mag dragen.’

Mats zijn laatste week bij Go Ahead was tamelijk hectisch. Voor de Europa League-wedstrijd tegen OGC Nice ging het vooral over zijn vertrek en de aanstaande transfer van Milan Smit
Dat was jammer. Het was ook een heftige week, met alles wat er gebeurde. Het was een wedstrijd waarin we best veel konden halen met het oog op de volgende ronde. De aandacht lag alleen bij andere dingen dan de wedstrijd zelf. Gelukkig deed Mats nog mee, maar het was een rare week. De nederlaag was hartstikke onnodig.’

Had je toen gedacht dat jij de aanvoerdersband zou krijgen?
Eigenlijk niet. Ik was vooral blij dat Mats deze kans kreeg, maar was tegelijk ook direct bezig met de vraag hoe we het bij Go Ahead gingen oplossen. Er was nog niets bekend over een vervanger van Mats en zonder hem hadden we geen rechtsback. Ik dacht: Hartstikke leuk voor Mats, maar hoe gaan we nu onze doelen behalen? Maar goed, uiteindelijk is het opgelost.’

Toch kwam op een gegeven moment Melvin Boel bij je om te vragen of je de ban over wou nemen?
Hij vroeg of ik aanvoerder wilde zijn. Ik was al tweede captain en ik besprak alles met Mats. Ik heb wel bedenktijd gevraagd, omdat ik niet helemaal wist of het iets voor mij was. Het idee moest even landen. Mede doordat de rest van de groep graag wilde dat ik aanvoerder werd, voelde het goed en heb ik het gedaan. Ik kan hier ook van leren en ik wil graag helpen, dat zit in me. Eigenlijk is er ook niet veel veranderd. Ja, voor de wedstrijd neem ik het woord in het kringetje. Het is ook eervol om aanvoerder te zijn van deze club.’
Screenshot_20260316_162215_Instagram

Direct nadat je de band kreeg zei je dat je het op je eigen manier wilde doen, hoe anders is dat?
Ik ben niet iemand die altijd voor de groep staat en vertelt hoe het moet. Ik ga liever individueel met iemand praten. In die rol zat ik en nu werd er iets anders van me gevraagd. Daarnaast is Mats natuurlijk enorm goed met de pers. Hij heeft altijd zijn woordje klaar. Daarom had ik het over mijn manier, omdat ik stotter en het daardoor soms wat minder soepel oogt in een interview.’ 'Het is hartstikke leuk dat ­mensen me door mijn stotteren als voorbeeld zien. Aan de andere kant wil ik niet dat de focus alleen maar daarop ligt'

Tot nu toe is er niets dan lof dat Go Ahead een aanvoerder heeft die stottert en zich daar niet voor schaamt. Je wordt gezien als voorbeeld.
Ik heb dat al vaak gehoord en dat is ook hartstikke leuk. Aan de andere kant wil ik niet dat de focus alleen maar daarop ligt. Ik vind het fijn dat mensen het toejuichen, maar de aandacht hoeft er niet continu naartoe te gaan. Ik ben gewoon Joris, ik ben de aanvoerder en meer niet. Dat ik stotter, heeft me ook niet doen twijfelen over de vraag of ik aanvoerder wil zijn. Wat ik zei: het idee moest even landen. Ik belde een vriend en hij zei dat ik het moest doen. “Je leert het meeste buiten je comfortzone”, zei hij. Toen had ik de keuze al gemaakt.’

Hoe ging je vroeger om met het stotteren?
Ik weet nog dat ik mijn debuut maakte voor AZ en ik na de wedstrijd zenuwachtiger was dan tijdens. Het was mijn eerste kennismaking met camera’s en de media. Als ik zenuwachtig ben, is de kans groter dat ik stotter. Dat gebeurde toen ook. Weinig mensen wisten dat, dus ik had er moeite mee wat men dan van me zou vinden. Toch ben ik nooit gestopt met interviews geven. Ik denk dat ik er daardoor al snel geen last meer van had. Op een gegeven moment wist iedereen wel dat ik stotter, dus dan was de druk eraf. De laatste jaren ga ik er heel relaxt mee om. Toen ik jong en onwennig was, was ik ook vatbaarder voor meningen. Nu ga ik richting driehonderd wedstrijden in het betaald voetbal en maak ik me daar niet druk om.’

Op het veld heb je er geen last van?
Nee, als ik schreeuw, zoals het coachen tijdens een wedstrijd, dan stotter ik niet. Als ik zing ook niet, trouwens.’

Hoe vaak komt dat voor?
Als er geen mensen in de buurt zijn. In de auto, bijvoorbeeld, haha. Het heeft te maken met een bepaalde manier van ademhaling. Als ik ervan af wil komen, zou ik eigenlijk opnieuw moeten leren praten. Ik ben weleens begonnen aan een cursus, maar op de tweede dag ben ik weggegaan. De meeste mensen die daar waren, hadden er veel meer last van dan ik. Ik voelde me bijna bezwaard om daar te zijn. Ik was toen een jaar of twintig en sindsdien denk ik: Dit is wie ik ben.’
Screenshot_20260316_162132_Instagram

Heb je ooit negatieve reacties gehad op het stotteren?
Nooit. Vroeger maakte ik het in mijn hoofd ook groter dan het is. Ik ben nooit afgerekend op het feit dat ik stotter. Misschien is er weleens om gelachen, maar ik kan er zelf ook om lachen. Toen ik de band kreeg, zei ik niet voor niets dat interviews bij mij wat langer kunnen duren dan bij Mats. Dan is de druk er meteen af.’

Hoe heb je het begin van je aanvoerderschap ervaren?
Het is fijn dat we onlangs wonnen van Heracles en Excelsior. Mocht ook wel, want als aanvoerder had ik nog weinig succes beleefd, haha. Voor alles is een verklaring en voor dit seizoen zijn er meerdere. We speelden Europees, waardoor we minder tijd hadden om te herstellen en te trainen. We hebben nu al net zo veel wedstrijden gespeeld als een regulier seizoen, zonder Europa League. Dat zegt veel. We kregen last van blessures en in Europa hebben we een paar keer onnodig verloren. Dat gaat in de koppies zitten. Daarnaast hadden we soms echt pech en gaven we het in de laatste minuten weg. Dat scheelt zo een punt of vijf. Dan hadden we er beter voor gestaan en was er vanuit de supporters minder druk geweest. Dat hielp ons niet. Er ontstond een bepaalde sfeer die we de laatste jaren niet hebben gehad hier. Daardoor is dit een apart seizoen.’

Na de wedstrijd tegen FC Volendam wachtten de supporters de spelersbus zelfs op.
Dat zag ik ook niet aankomen, maar we zaten wel in een fase waarin we echt punten moesten pakken. Ik begrijp best dat mensen zich daar zorgen om maakten. Er waren telkens wedstrijden die we moesten winnen. De druk lag er vol op. Dit was de manier waarop de supporters ons wakker wilden schudden.’

Vind je dat helpt als fans de spelersbus opwachten?
Nee, dat helpt niet. Zeker niet als je een jonge groep hebt. Dat kan daar effect op hebben. Dat is jammer, want ik weet ook dat de fans dat niet zo bedoeld hadden. Eigenlijk moeten ze er wel rekening mee houden dat dit het gevolg kan zijn voor een jonge groep.’

Op dat moment moest Melvin Boel het ontgelden bij de fans, hoe was dat voor jou als aanvoerder?
Dat was vervelend, maar ook logisch. Overal waar het minder gaat, is de trainer de eerste waarover gesproken wordt. Dat is altijd zo geweest. Ik werk prettig met hem samen en vond het vervelend dat er zo naar hem werd gekeken. Deze trainer is een ander type dan Paul Simonis. Hij lijkt wat meer op René Hake. Eerlijk, direct. Niet iedereen ziet dat hij iedere dag tot vijf uur op de club is, waar spelers rond twee uur klaar zijn. ’s Avonds zit hij nog beelden te kijken. Stuurt hij iets door van een of andere wedstrijd in Schotland. “Heb je dit gezien?” Is het een variant van een corner van een of ander Schots team, haha. Alsof ik dat volg. Het zegt veel dat hij zo’n wedstrijd kijkt, puur om te zien wat ze daar met corners doen. Melvin is voetbalgek. Het was lastig om te zien dat hij zo bekritiseerd werd.’

Jullie wonnen thuis van Aston Villa in het seizoen dat de bus werd opgewacht en denk je nog vaak aan de assist op de 2-1 van Mats?
Eigenlijk niet. Dat klinkt misschien gek, maar zo’n moment vergeet ik na verloop van tijd ook weer. In wedstrijden word je zo geleefd. Als ik deze week de halve finales van de beker zag, dacht ik alleen maar: Jongens, geniet er even van, want je bent het zo weer vergeten. Wij wonnen uit bij PSV, maar ik zou echt niet meer weten hoe die wedstrijd ging. Als speler ben je alleen maar bezig met neerzetten, positie kiezen, de beste oplossing vinden. Genieten zoals fans doen, daar is geen tijd voor. Dat is eigenlijk wel jammer. De bekerfinale ook. Als ik er nu aan terugdenk, vind ik het hartstikke jammer dat ik er zo weinig van heb genoten. Je kan het niet nog een keer beleven. Een gevoel kun je niet terughalen. Ik kan de samenvatting kijken, maar dat geeft niet hetzelfde gevoel als toen.’

De bekerfinale gaat nu tussen AZ en NEC, wie gun jij de bekerwinst?
Ik heb bij beide clubs een verleden. Bij AZ wat langer, maar NEC is voor mij het meest recent. En bij NEC speelt een van mijn beste vrienden, Thomas Ouwejan. Ik ga niet kiezen, haha. Ik ken bij beide clubs veel jongens en stafleden, dus ik gun het ze allebei. Ik hoop dat ze er meer van kunnen genieten dan ik.’

In de wedstrijd tegen Aston Villa brak je defensieve maatje Gerrit Nauber zijn been, hoe is het met hem nu?
Dat was heel heftig. Het is echt een pittige blessure. Het gaat nu naar omstandigheden goed en hij is een paar keer per week op de club. De eerste weken waren heel vervelend, omdat hij ook niet veel kon doen. Nu kan hij steeds meer. Ik zie hem steeds meer lachen. Hij maakte al een geintje. “Zorg maar dat je er na de zomer nog bent, dan wordt het centrale duo weer hersteld”. Er is best wat roulatie geweest en dat was zoeken qua vastigheid. Van Gerrit wist ik precies wat ik kon verwachten. Ik kende iedere stap. Als hij een bepaalde kant op bewoog, wist ik waar ik moest gaan staan. Na zijn blessure was ik daarin ook wat zoekende.’

Je bent verhuist, hoe is het daarmee?
Goed! Ik ben van Alkmaar naar Heiloo gegaan. Ik heb m’n hele jeugd in Heiloo gewoond en nu kreeg ik de kans om terug te gaan. Het voelt een beetje als thuiskomen. Ik heb nu een huis gekocht waar ik in principe nooit meer weg hoef en ik kan het naar mijn smaak inrichten. Sinds oktober is de verbouwing al bezig en het is nog niet klaar.’

Dus iedere dag rijd jij van Heiloo naar Deventer en weer terug?
‘Ja, maar dat ben ik gewend. Autorijden is bijna als meditatie voor me. Als ik thuiskom, heb ik alles gerelativeerd. Soms kom ik hier bij het stadion aanrijden en bedenk ik me dat ik de hele rit niets heb geluisterd. Geen radio, geen podcast. Dan heb ik anderhalf uur nagedacht. Dat is toch apart?’

Hoe ziet je voetbal toekomst eruit als je niet meer weg wilt uit Heiloo?
De club kent mijn ambitie en ik denk ook dat ze daar rekening mee houden. Vorige zomer wilde ik ook graag blijven met het oog op de Europa League. Nu merk ik dat ik graag een volgende stap wil maken. Ik denk dat ik dat aankan en nog beter kan worden, met nóg betere spelers om me heen. Iedereen heeft ambities. Het buitenland zie ik niet snel voor me. Ik heb een dochtertje van vier en ik zou haar vreselijk missen als ik in het buitenland speel. Een stap in de Eredivisie zie ik zeker zitten.

Anco Jansen tipte je onlangs op tv  nog als optie voor Feyenoord.
Ik kreeg het doorgestuurd, haha. Ik kan er alleen niet veel mee, want er speelt niks. Van geen enkele club. Vaak begint dat pas in april. Ik zie het wel. Afgelopen zomer werd er ook hier en daar al geïnformeerd, maar dat werd nooit concreet. Ik laat het op me afkomen en kan als aanvoerder van Go Ahead ook nog genoeg leren.’

Bron: VI PRO