Interview Jari de Busser
Bron: VI PRO
Jari De Busser lijkt zich te concentreren op zijn laatste weken als doelman van Go Ahead Eagles. Na twee seizoenen bij de club uit Deventer is de 26-jarige Belg van plan om een volgende stap te maken. De Busser deelt openhartig zijn relatie met Go Ahead, de offers dat zijn verloofde maakt en zijn vooruitzichten voor de toekomst. ‘De droom draait altijd om Engeland, het paradijs van het voetbal.’
Is dit interview een afscheidsinterview?
‘Misschien, misschien niet. Dat zal deze zomer moeten blijken.
Iedereen mag er toch vanuit gaan dat je na dit seizoen uit Deventer vertrekt?
‘Als een club zo gek is om me te komen halen… Nee, zonder grappen. Het is de bedoeling dat ik een stap ga maken. Ik heb het al vaker gezegd en het gaat ook in overleg met de club. Ze kennen de situatie en we hebben het voor dit seizoen besproken. Maar goed, dan moet er wel eerst een club komen. Zolang dat niet zo is, is dit geen afscheidsinterview.’
Was het niet zo dat de clubs voor je in de rij stonden na het afgelopen seizoen?
‘Nee, en ik ben eigenlijk ook wel blij dat het niet heel druk was op dat vlak. Dat betekent dat clubs niet over een nacht ijs gaan voordat ze een speler halen. We wonnen de beker en de finale was de beste wedstrijd van mijn leven op precies het juiste moment. Maar clubs kijken naar meer dan één wedstrijd. Inmiddels zijn we een seizoen verder, heb ik in Europa gespeeld en een degelijk seizoen gedraaid met goede statistieken. Als er nu clubs komen, weten ze dat ik betrouwbaar ben en een constant niveau haal.’
Na de overwiining in het bekertoernooi was er toen geen belangstelling?
‘Er was interesse, maar geen club heeft een concreet voorstel gedaan.’
Na de overwinning in de bekerfinale waardeerde Go Ahead Eagles je contract op, maar er was geen sprake van een verlenging. Hoe is dat verlopen?
‘Die opwaardering kreeg ik omdat ik volgens de club een goed half seizoen had gespeeld en een extraatje verdiende. Ze gaven ook aan dat het fijn zou zijn als ik met een jaar zou verlengen, maar dat was niet mijn plan. Ik wilde dit seizoen goed en stabiel spelen en daarna verder kijken. Dat begreep de club ook.’
Met nog een contract voor een jaar is dit het juiste moment om te vertrekken?
‘Klopt. Ik vind het ook belangrijk dat ik hier niet transfervrij de deur uitloop en Go Ahead er niets aan overhoudt. Deze club heeft mijn carrière gelanceerd, dan vind ik wel dat ze er iets voor terug moeten krijgen. Ik ben niet iemand die een spelletje gaat spelen om Go Ahead te benadelen, daar zou ik me niet prettig bij voelen.’
Hoe heb je het huidige seizoen ervaren?
‘Nou, ik moet zeggen dat Go Ahead dit seizoen echt mijn club is geworden. Nóg meer dan vorig seizoen, wat mijn eerste jaar hier was. Men zegt vaak dat dit een familieclub is, maar dat is ook echt zo. Dat heb ik dit seizoen vooral gemerkt. Vorig seizoen ging alles goed en was alles leuk. Dan ben je automatisch vrienden met iedereen. Dit seizoen hebben we heel mooie momenten gehad, maar ook momenten waarop we heel diep zaten. Dan leer je mensen heel anders kennen, op een ander niveau. Dit is het seizoen van de winst op Aston Villa, maar ook van 3-0 klop krijgen van Sparta. We hebben alles meegemaakt en dat schept een band. We zijn closer geworden. Als speler bouw je altijd een band op met de club waar je speelt, maar dit seizoen is Go Ahead écht mijn clubje geworden.’
Na de overwinning op Aston Villa, vroegen supporters enkele maanden geleden om het vertrek van coach Melvin Boel. Is het mogelijk om het contrast te verhogen?
‘Ik heb dit seizoen heel diep gezeten. Het was een jaar met hoge pieken en diepe dalen. Het was bizar, maar tegen Villa was het ook een beetje een vertekend beeld. Alles zat die avond mee. We spelen vaker wedstrijden waarin niks meezit dan waarin alles meezit, want voetbal is een spel van fouten. Later kregen we een periode waarin we maandenlang niet wonnen binnen negentig minuten. Achttien wedstrijden op rij. Dat knaagde aan ons. We pakten te weinig punten, stonden net boven de streep. Het was telkens: net wel, net niet. Die periode was echt lastig. Je kan als speler doen alsof het je niks doet, toch denk je eraan als je weer verliest of gelijkspeelt.’
Wat kregen jullie als spelersgroep er van mee da kritiek op de trainer?
‘Ja, maar daar moet je niet te veel mee bezig zijn. Dat supporters hun mening hadden, was duidelijk, maar zij weten niet wat er in de kleedkamer of op kantoor speelt. De trainer is je baas en op je werk luister je naar je baas. Wij moesten het uiteindelijk doen. De spelers zijn eindverantwoordelijk, want wij moeten op het veld uitvoeren wat de trainer wil. Als er dit seizoen kritiek was, was die ook deels voor ons bestemd.’
Je mag toch aannemen dat de rust weer terug is?
‘Zeker, dat merk ik al een tijdje. Het leuke aan keeper zijn, is dat je iedereen voor je ziet. Ik zie dat jongens veel vrijer voetballen. De druk is van de schouders, bij mij ook. En inmiddels hoor je ook niemand meer over de trainer. Zo snel kan het gaan.’
Wat heeft Jari de Busser dit seizoen allemaal geleerd?
‘Dat ik me als keeper niet te veel moet blindstaren op de resultaten van de ploeg. Ik kon heel hard zijn voor mezelf. Als we met 2-2 gelijkspeelden, belde ik mijn vader. Dan klaagde ik, want we hadden niet gewonnen. “Maar je had zes reddingen, kijk nu eens verder dan de uitslag”, zei hij dan. Hij leerde me om mijn eigen wedstrijd te spelen, ongeacht het resultaat. “En als je een heel goede wedstrijd speelt, hou je de nul. Je kan ze er voorin toch niet zelf inschieten”, zei hij ook. Als ik die relativering niet had gehad, had ik mezelf echt verloren in de periode waarin we niet wonnen.’
Dat moet een heel fijn gevoel geven als je een klankbord hebt als je vader?
‘Ja. Hij heeft zelf niet op een heel hoog niveau gespeeld, maar hij snapt wel hoe het werkt. Hij is heel geïnteresseerd in voetbal. Er zijn ook vaders die nooit op niveau hebben gespeeld, maar ook het wereldje niet kennen. Met mijn pa kan ik het hebben over een wedstrijd en als ik het moeilijk heb, komt hij met opbeurende woorden. Hij helpt me enorm om mentaal fit te blijven.’
Was je vader ook doelman?
‘Dat is een leuk verhaal. Hij was keeper in het team van mijn opa, de vader van mijn moeder. Kelderklasse, hoor. Mijn vader zat tijdens een wedstrijd op de bank toen mijn opa zich omdraaide en zei: “Ronny, je komt er zo in, maak je klaar”. Maar, zei hij ook: “Trek even andere kleding aan, want je komt erin als middenvelder”. Mijn andere opa, dus de vader van mijn vader, stond langs de kant en werd kwaad. Maar sindsdien heeft mijn vader geen wedstrijd meer gekeept. Hij heeft alleen nog op het middenveld en achterin gespeeld. Ik heb hem nooit zien keepen.’
Komt je vader vaak bij je wedstrijden kijken?
‘Als ik kaartjes kan krijgen wel, ja. Het is vaak dringen in De Adelaarshorst. Mijn vriendin komt vaak kijken, vrienden willen weleens gaan.’
Begrijpt je vriendin Manon het spelletje net zo goed als je vader?
‘Nee, totaal niet, haha. Ze zegt na iedere wedstrijd “goed gedaan” en verder hebben we het niet zo over voetbal. Dat vind ik ook wel leuk, hoor. Ik hoef het met haar niet over voetbal te hebben om het mijn uitlaatklep te laten zijn. Wij kunnen heel lang niks tegen elkaar zeggen met heel veel woorden. En ze houdt me bij de pinken. Ze is streng.’
Dus je mag zeggen dat je vriendin de broek aan heeft in huis?
‘Nou, het is goed verdeeld. Ieder een broekspijp, maar zij heeft de riem om.’
Ze is een uitstekende volleybalster in België en heeft verschillende prijzen gewonnen. Desondanks besluit ze na dit seizoen op haar 27ste te stoppen, vooral omdat ze dan samen met jou kan gaan op een nieuw avontuur. Wat is jouw mening hierover?
‘Het is een opoffering, dat besef ik heel goed. Ze doet het uiteindelijk voor mij en voor ons. Volgend jaar gaan we trouwen, daarna beginnen we misschien aan kinderen te denken. Het leven gaat voor alles, dat is het signaal dat ze met deze beslissing geeft. Dit seizoen vertelde ze dat ze dacht aan stoppen. Ik zei dat het haar beslissing was en dat ze het niet voor mij hoefde te doen, maar dat doet ze natuurlijk wel een beetje. Ik zou me slecht voelen als ik de reden ben dat ze moet stoppen met iets waar ze haar hele leven zo hard voor heeft gewerkt. Maar uiteindelijk is het haar keuze. Het is ook een financiële keuze. Zij offert een klein salaris op, maar kan wel gewoon gaan werken. Eigenlijk is het een schande. Als je als voetballer zo veel prijzen wint als Manon met volleybal heeft gedaan, hoef je nooit meer te werken. Dat is haar helaas niet gegund.’
Is het opmerkelijk dat ze haar sport voor jou opoffert?
‘Het geeft een heel speciaal gevoel als iemand die je graag ziet iets in haar leven volledig opoffert om bij jou te kunnen zijn. Dan weet je wel: dit is ze. Wist ik daarvoor ook al, hoor.’
Wanneer was je daar precies van op de hoogte?
Pff, dat vraagt zij ook heel vaak. Ik had niet verwacht dat jij me die vraag zou stellen.’
Je mag je tijd nemen hoor.
‘Eigenlijk had ik het bij de eerste date al, vier jaar geleden. Toen wist ik: Je bent alles en niks te veel. Exact wat ik nodig heb. Manon doet de juiste dingen op de juiste momenten. Ze is streng voor zichzelf, waardoor ze ambitieus is. Dat vind ik een goede eigenschap. Ze wil in alles de beste zijn en het goed doen. Misschien is dat ook de mentaliteit die ze bij het volleybal heeft gekregen. Bovenal kunnen we alles tegen elkaar zeggen. Dat klinkt heel simpel, maar het is wel belangrijk.’
Wat is de huidige status van jullie relatie?
‘We zien elkaar hooguit een keer per week en dat al twee jaar. Ik doe mijn best om zo veel mogelijk thuis te zijn, maar planningen overlappen niet altijd. Met twee carrières is het zoeken naar de vrije momenten. Die momenten zijn vaak kort, nooit een volledige dag. Na de wedstrijd tegen AZ waren we een weekend vrij, dat koester ik wel. Dat je elkaar eens vijf minuten kan knuffelen zonder dat je de stopwatch ernaast moet houden. Daarom is het zo bijzonder dat zij een offer brengt en zegt: Waar jij naartoe gaat, ga ik mee.’
Je hebt het erg naar je zin bij GA Eagles, waarom wil je weg?
‘Tja, je wil als voetballer ook carrière maken. Het is de eeuwige afweging van een speler. In mijn tijd bij Lommel kreeg ik de kans om te vertrekken, maar koos ik op gevoel om te blijven en bij te tekenen. Een jaar later draaide alles om en moest ik vertrekken. Ik heb inmiddels het besef dat de carrière van een voetballer heel kort is. Je moet de kansen pakken die je in die twintig jaar als prof krijgt aangereikt. Dus als er deze zomer iets moois op mijn pad komt waar mijn vriendin en ik volledig achterstaan, waar de club iets moois kan verdienen en de mensen het me gunnen, dan is het een logisch gevolg.’
Wat voor een club is GA Eagles volgens jou?
‘Ik kom uit de jeugdopleiding van Lierse SK. In die tijd kon alles bij die club. Als jeugdspeler ging ik vaak bij wedstrijden kijken en op een dag wonnen ze van Anderlecht. Anderlecht was toen écht goed, maar Lierse won. Bij Go Ahead voel ik nu hetzelfde. We zijn geen wereldploeg, maar als het allemaal goed zit, dan is alles mogelijk. Ik kan Go Ahead moeilijk vergelijken met andere clubs waar ik heb gespeeld. Als ik later terugkijk op mijn carrière, dan staat deze club zonder twijfel in een aparte categorie. Alleen al die bekerfinale, man. Dat we die hebben gewonnen met een club als Go Ahead…’
De bekerwinst was een hoogtepunt, is dat nog te overtreffen?
‘Ik wil niet hautain overkomen, maar ik wil graag nog meer prijzen winnen in mijn carrière. Maar het seizoen dat we draaiden met de groep die we hadden en het onmogelijke dat het winnen van de beker op voorhand was, dat maakte het zo speciaal. Ik zou graag meer prijzen winnen en vaker Europees spelen, dus eigenlijk zou ik het normaal moeten vinden.’
Toch is het anders om een prijs te winnen met Go Ahead Eagles, nietwaar?
‘Precies, dat vergeet ik nooit meer. We hadden een vriendenteam. Iedere dag was een feestje. De trainingen waren leuk, na iedere overwinning gingen we de stad in. Met die gedachte keken we elkaar ook aan na het winnen van de beker. Dan zeiden we: Welk campingelftal heeft die beker gewonnen? Dat maakt deze club zo mooi.’
Waar zou je na dit seizoen wel naar toe willen?
‘De droom is altijd Engeland, het walhalla van het voetbal. Maar joh, België, Frankrijk, Nederland, het maakt me niet zo veel uit. Ik kan niet inschatten welke clubs gaan komen en of ik dat niveau aankan. Het moet goed voelen, ook voor Manon. Zij offert iets op, dus zij moet zich ook op haar gemak voelen.’
Heeft Club Brugge zich al gemeld bij je?
‘Nee, ik heb alleen gelezen dat er interesse was. Ik weet niet meer dan jullie, want ik zag de verhalen zelf ook verschijnen in de media. Meer heb ik er niet over gehoord. Ze hebben mij nog niet gebeld.’
Het zou toch een prachtige stap zijn?
‘Zonder twijfel. Club Brugge is een topclub. Ze spelen ieder jaar in Europa en doen het daar ook goed. De afgelopen jaren zijn ze heel gestaag gegroeid, altijd in de top gebleven en staan er financieel goed voor. Een fantastische club, maar als ze niet bellen…’
In de winter viel de naam Feyenoord ook voor je, hoe kijk je daarna?
‘Er zijn mooie clubs in Nederland en Feyenoord is er een van. Een heel mooie club. Ik weet dankzij Mats Deijl een beetje hoe ze daar werken en De Kuip is een fantastisch stadion.’
Samen met je oude ploeggenoot Mats Deijl bij Feyenoord?
‘Haha, ze moeten eerst nog bellen, hè. Ik zie het allemaal wel.’
Wat waren jou gedachten toen Mats naar Feyenoord ging?
‘Ik had het er wel even moeilijk mee. Toen besefte ik dat het vriendenteam waar ik het net over had langzaamaan uiteenviel. Mats was de lijm, dus het was heftig dat hij vertrok. Ik keek naar hem op. Mats is zo rustig en welbespraakt. Hij houdt altijd een oogje in het zeil, weet wat plezier maken is en stelt je op zijn eigen manier op je gemak. Ik had veel aan hem. Een aanvoerder zonder te veel bla bla. Het zou me niets verbazen als hij binnenkort ook bij Feyenoord de band krijgt. Ik vond het jammer dat hij vertrok en het was een gemis voor ons in de tweede seizoenshelft.’
Als persoon misschien nog meer dan als speler?
‘Ja. Mats is een prima back, maar bovenal was zijn vertrek op menselijk niveau een verlies. We verloren een leider en iemand die hier alles had meegemaakt. Begrijp me niet verkeerd, iedereen gunde het hem enorm en begreep volledig dat hij ging. Dit was een fantastische stap die hij volledig verdiende.’
Als de juiste club zich niet meldt is het dan een mogelijkheid dat je in Deventer blijft?
‘Ik sluit het niet uit. Er zijn genoeg clubs met meer geld dan Go Ahead, maar die geen stap omhoog zijn. Het moet bij voorkeur ook sportief beter zijn. Het liefst ga ik weer Europees spelen. Ik heb er dit seizoen aan mogen ruiken en het beviel me wel. Dat drukke programma ook. En dan heb ik niet eens mijn beste wedstrijden gespeeld in de Europa League. Ik laat het de komende periode op me afkomen. Er speelt nog niks.’
Dan weten we nu nog niet of dit wel of niet een afscheidsinterview is?
‘Voorlopig nog niet.’
- Jari de Busser zou niet in beeld zijn bij Club Brugge - 07-05-2026
- Interview Jari de Busser - 07-05-2026
- Vereniging WensAmbulance Nederland - 07-05-2026
- Jari de Busser wil graag een stap maken - 07-05-2026
- GA Eagles - NEC Breda hoeft NIET overgespeeld te worden. - 04-05-2026
- GA Eagles neemt een punt mee vanaf het Kasteel - 04-05-2026
- Waarom volgende week zondag om 16.45 uur spelen - 02-05-2026
- Jan Willem van Dop luisterde met gespitste oren naar de rechtszaak - 28-04-2026
- GA Eagles en AZ komen niet tot scoren - 23-04-2026
- GA Eagles en AZ komen niet tot scoren - 23-04-2026